در غزه، جایی که جنگ بسیاری از مدارس را ویران کرده، هنوز معلمانی هستند که نمی‌خواهند چراغ آموزش خاموش شود.
محمود حمد، معلم فلسطینی، با وجود همه دشواری‌ها، کلاس درس را رها نکرده است. او دانش‌آموزانش را در فضای باز، زیر سایه درختان و در حیاط مدارس آسیب‌دیده جمع می‌کند تا بتوانند درس بخوانند.
اینجا دیگر خبری از کلاس‌های مجهز و امکانات معمول مدرسه نیست؛ اما معلم آمده است تا به کودکان یاد بدهد که حتی در سخت‌ترین شرایط هم می‌توان به آینده فکر کرد.
آنچه این کلاس ساده را تأثیرگذار می‌کند، آرزوهای کودکانی است که با وجود زندگی در میان خرابه‌ها، هنوز برای فردای خود رؤیا دارند.
معتصم، دانش‌آموز هفت‌ساله، می‌خواهد مهندس شود و کارخانه‌های ویران‌شده غزه را دوباره بسازد.
سما آرزو دارد پزشک شود تا به مجروحان کمک کند و جود ۹ساله می‌خواهد معلم شود؛ تا روزی خودش به کودکان دیگری درس بدهد.
این کودکان با کمبود امکانات آموزشی روبه‌رو هستند و بسیاری از آن‌ها روزهای سختی را پشت سر گذاشته‌اند؛ بااین‌حال، هنوز از آرزوهایشان دست نکشیده‌اند.
برای آن‌ها، درس خواندن فقط یادگیری چند کلمه و عدد نیست؛ راهی است برای رسیدن به آینده‌ای بهتر.
محمود حمد نیز با برگزاری کلاس در میان ویرانه‌ها نشان می‌دهد که آموزش را نمی‌توان تنها به دیوارها و ساختمان‌ها محدود کرد.
شاید امروز این کودکان روی نیمکت‌های معمولی مدرسه ننشسته باشند، اما هنوز می‌توانند رؤیای ساختن بیمارستان، مدرسه و کارخانه را در سر بپرورانند.
در غزه، مدرسه‌ها ویران شده‌اند، اما رؤیاهای کودکان هنوز زنده‌اند؛ و معلمانی هستند که نمی‌گذارند امید به آینده، در میان آوارها دفن شود.
منبع: گزارش الجزیره
نظر شما